De rechtbank oordeelde dat het terzijde leggen van de inschrijving zonder een herstelmogelijkheid aan te bieden in dit geval disproportioneel is. De inschrijver krijgt de mogelijkheid de ontbrekende pagina’s van de eigen verklaring alsnog in te dienen. 

De uitspraak is vooral opmerkelijk, omdat de aanbestedende dienst de selectie-eis voor de eigen verklaring als knock-outeis heeft geformuleerd. In de aanbestedingsleidraad is aangegeven dat de eigen verklaring naar waarheid moet zijn ingevuld, rechtsgeldig moet zijn ondertekend en bij aanbesteding moet worden ingediend. Als dat niet gebeurt, is er sprake van een ongeldige inschrijving. De aanbestedende dienst stelde daarom dat het ontbreken van vijf pagina’s van de eigen verklaring leidt tot ongeldigheid van de inschrijving. Geen vreemde stelling, omdat dit overeenkomt met de knock-outbepaling en met de lijn in de jurisprudentie. 

Waarom oordeelt de voorzieningenrechter dan toch dat uitsluiting disproportioneel is? Allereerst wordt geoordeeld dat in de leidraad niet staat vermeld dat de Eigen Verklaring volledig moet worden geüpload. Om die reden had de aanbestedende dienst een toelichting moeten vragen dan wel de inschrijver alsnog in de gelegenheid moeten stellen een volledige eigen verklaring te verstrekken. 

Daarbij acht de voorzieningenrechter van belang dat de inschrijving inhoudelijk niet wijzigt, omdat de ontbrekende pagina’s alleen relevant zijn bij een niet-Europese aanbesteding, terwijl sprake was van een Europese aanbesteding. Verder moesten de specifieke pagina’s door de aanbestedende dienst worden ingevuld. 

De voorzieningenrechter oordeelde dan ook dat de uitsluiting van de inschrijving niet in verhouding stond tot het specifieke verzuim, wat volgens het vonnis strijd oplevert met het evenredigheidsbeginsel.

Cobouw nr. 3, 2017